Предавање на Chiara Bonfiglioli (Италија) на тема “Црвени конци: Структура на чувство на текстилните работници по Југославија” 7 јули (сабота) во КУЦ ТЕКСТИЛ – ШТИП


Warning: sprintf(): Too few arguments in /home/portalb/webapps/lokomotiva/wp-content/themes/zacklive/library/underscores/template-tags.php on line 26
Uncategorized

На 7 јули (сабота) во КУЦ ТЕКСТИЛ – ШТИП, Локомотива-Скопје во партнерство со Факултет за работи што не се учат (Битола/Скопје) и во соработка со здружени Гласен текстилец (Штип) организираат настан посветен на работничките во текстилната
индустрија.
Настанот ќе започне во 18 часот во просториите на КУЦ Текстил Штип и во себе ќе обедини 2 сегмента:
1. Предавање на Chiara Bonfiglioli (Италија) на тема “Црвени конци: Структура на чувство на текстилните работници по Југославија” и
2. Преставување на стратешкиот план на КУЦ Текстил изработен од здружението на граѓани Гласен текстилец од Штип, под менторство на Иван Тормановски. Стратешкиот план ќе биде претставен од Кристина и Денис Ампеви (основачи и програмски уредници на здружението Гласен текстилец)

Апстракт за предавањето и кратка биографија на Chiara Bonfiglioli
Црвени конци: Структура на чувство на текстилните работници по Југославија Еманципацијата на жената преку продуктивниот труд беше клучен принцип на социјалистичката политика во Југославија по Втората светска војна. Масовната индустријализација придонесе многу млади жени да се приклучат кон традиционално "феминизираните" сектори, како што е текстилното производство. Производството на текстил и облека напредуваше во доцниот социјализам, кога секторот покриваше околу 12% од вкупното производство. Локалните модни брендови како што се
Вартекс, Беко и многу други се натпреваруваа на внатрешниот пазар, истовремено извојувајќи го своето производство низ целиот свет.
Текстилните фабрики, како што се Македонка и Далматинка, исто така беа препознаени на меѓународно ниво. Со цел да ја балансираат продуктивноста со социјалистичките вредности, фабриките за облека исто така воспоставија широк спектар на права на
социјална помош за своите работници (т.е. кантини, здравствени клиники, одморалишта, субвенционирани станови, породилно отсуство и скратено работно време за работните мајки). Ова заврши по распадот на Југославија, кога процесите на приватизација и
деиндустријализација, заедно со глобалните промени во производството на облека, длабоко влијаеја на текстилниот сектор. Повеќе од 400.000 работни места беа загубени во индустријата, додека текстилната работа во новите приватни компании, главно подизведувачи на главните западни брендови, стана се’ повеќе експлоатациона и прекаријатна. Во моето предавање ја истражувам родовата историја на текстилната работа во пост-југословенскиот регион, со фокус на искуствата на жените работнички од социјализмот и пост-социјализмот. Исцртувајќи повеќе од 60 интервјуа на орална историја, како и на официјални извештаи, фабрички весници, модни списанија и визуелен материјал, ја истражувам специфичната родова "структура на чувство" (Williams 1978,

Byrne 2002; High 2013; Strangleman 2016), развиена од текстилните работници за време на социјалистичката индустријализација и начините на кои таа се задржува по деиндустријализацијата. Јас тврдам, особено, дека пост-социјалистичката носталгија на социјалистичката благосостојба на текстилните работници е во голема мера обликувана од фактори како што се пол, класа и генерација, и е широко споделена меѓу етничките и националните граници. Сеќавањата за минатите социјални права често се мобилизираат како начин да се спротивстават на тековната девалвација на индустрискиот труд и растечките социјални нееднаквости кои ги карактеризираат современите пост- југословенски држави.

Chiara Bonfiglioli е предавач по родови и женски студии на Универзитетскиот колеџ Корк.
Таа дипломира политички науки на Универзитетот во Болоња, а магистрирала и
докторирала на Програмата за родова диплома на Универзитетот во Утрехт. Од 2012 до
2014 година, таа е научен соработник на Универзитетот во Единбург, во рамките на
проектот CITSEE, проект за граѓанство во Југоисточна Европа. Од 2015 година таа работи
како пост-докторант на NEWFELPRO во Центарот за културно-историски истражувања на
социјализмот (CKPIS), на Универзитетот во Пула и како EURIAS помлад соработник на
Институтот за хумани науки, Виена. Нејзиното истражување се осврнува на
транснационалната женска историја, со посебен фокус на поранешна Југославија и
Италија. Во моментот ја завршува монографијата со наслов "Жените и индустријата на
Балканот: Подемот и падот на југословенскиот текстилен сектор" (I.B. Tauris, во
претстојната 2018 година).

* * *

Настанот се организира во рамки на проектот „Културни простори за активни граѓани“, програмски уредуван од партнерите Локомотива (Скопје) и Факултет за работи што не се учат (Битола/Скопје) во соработка со Друштвото за театарски и едукативни работи „Театар на Навигаторот Цветко“ (Скопје) и здруженијата на граѓани Плоштад Слобода (Скопје) и Гласен текстилец (Штип).
Цивика Мобилитас е проект на Швајцарската агенција за развој и соработка (SDC), кој го спроведуваат NIRAS од Данска, Македонскиот центар за меѓународна соработка (МЦМС) од Македонија и Шведскиот институт за јавна администрација (SIPU) од Шведска.

Leave a Reply